رادیو فرکانس شناسه ای - RFID

RFID چیست؟

(Radio-frequency identification) روش نوینی است که برای شناسایی و ردیابی‌ اجسام توسط امواج رادیويی به کار می‌رود. در این روش اطلاعات بر روی حافظه یک تراشه بسیار کوچک ذخیره‌شده و تراشه به جسم موردنظر الصاق (چسبانده) می‌شود. دستگاهی به نام داده خوان یا ریدر (reader) که این دستگاه با استفاده از امواج رادیویی اطلاعات ذخیره‌شده بر روی تراشه‌ها را می‌خواند. يكی از جدیدترین فناوری‌های مورد توجه سایر شرکت‌ها جهت شناسايی افراد يا كالاها، استفاده از سيستم شناسايی با استفاده از فركانس راديويی می‌باشد. به‌طورکلی RFID (سيستم شناسايی با استفاده از فركانس راديويی) سامانه‌ی شناسايی بی‌سیمی است كه قادر به تبادل داده مابین تگ (شناسه الکترونیکی) و ریدر (داده خوان) می‌باشد. يك تگ به يك كالا، متصل شده است و يك ریدر اطلاعات هر تگ را بازخوانی می‌کند. اصولاً سامانه‌های RFID از سیگنال‌های الکترومغناطیسی برای خواندن و نوشتن داده‌ها بدون تماس بهره‌گیری می‌کنند.

امروزه ضرورت شناسايی خودکار عناصر و جمع‌آوری داده مرتبط به آنان ، بدون نياز به دخالت انسان، جهت ورود اطلاعات در بسياری از عرصه‌های صنعتی، علمی، خدماتی و اجتماعی احساس می‌شود. در پاسخ به اين نياز تاکنون فناوری‌ها و تکنولوژی‌های متعددی طراحی، اجرا و پیاده‌سازی شده است که می‌توان به فناوری کدهای میله‌ای و پس از آن RFID اشاره نمود.

کد میله‌ای یا رادیوفرکانس شناسه‌ای (Barcode or RFID)

RFID و کد میله‌ای دو فناوری مختلف با کاربردهای متفاوت می‌باشند. علی‌رغم این‌که ممکن است وظايف این دو فناوری در برخی حوزه‌ها نقاط مشترکی داشته باشد، وجود برخی تفاوت‌ها نیز به اثبات رسیده است :

يکی از مهم‌ترین تفاوت‌های کد میله‌ای و RFID، تبعيت کدهای میله‌ای از فناوری موسوم به " خط دید " است. این بدان معنی است که یک دستگاه اسکنر لازم است کد میله‌ای را ببيند تا بتواند اطلاعات آن را بازخوانی نماید. بنابراین لازم است برای خواندن یک کد میله‌ای، کد موردنظر در محدوده‌ی ديد اسکنر قرار بگيرد. در مقابل، شناسايی مبتنی بر فرکانس راديويی به خط ديد (قرار گرفتن در محدوده‌ی دید) هیچ‌گونه نیازی ندارد. تا زمانی که تگ‌هایRFID در محدوده قابل ‌قبول کد خوان باشند، امکان خواندن آنان نیز وجود خواهد داشت .

درصورتی‌که برچسب حاوی یک کد میله‌ای خراب، کثيف و يا پاره گردد، امکان پويش کد میله‌ای وجود نخواهد داشت. این وضعيت در رابطه با تگ‌های RFID صدق نخواهد کرد.

امکان خواندن تعداد بسيار زيادی از تگ‌های RFID در یک‌زمان و به‌طور خودکار وجود دارد. این در حالی است که کدهای میله‌ای می‌بایست به‌طور دستی و يکی پس از ديگری بازخوانی گردند.